Τετάρτη, 16 Οκτωβρίου 2013

Η Ευαγγελική Σχολή στη Σµύρνη και στη Νέα Σµύρνη, ομιλία του Τάκη Τσακίρη, Φιλολόγου-Ιστορικού Μελετητή

Tracking hits
Web Counter


στη Σµύρνη και  στη Νέα Σµύρνη
              
  Γράφει ο Τάκης Τσακίρης

Φιλόλογος – Ιστορικός Μελετητής


                      Ο κ. Τάκης Τσακίρης,
              Φιλόλογος, Ιστορικός Μελετητής.
 
Στις 26 Νοεμβρίου του 2012, ο κ. Τάκης Γ. Τσακίρης, Φιλόλογος-Ιστορικός Μελετητής, διοργάνωσε εκδήλωση σε συνεργασία με τον Δήμο Νέας Σμύρνης και παρουσίασε στον Πολυχώρο Πολιτισμού του Δήμου Νέας Σμύρνης «Γαλαξίας» την ιστορική διαδρομή της Ευαγγελικής Σχολής από τη Σμύρνη στη Νέα Σμύρνη.[1]

Τη Δευτέρα 10 Δεκεμβρίου 2012, στα πλαίσια μνήμης των 90 χρόνων από την καταστροφή της Σμύρνης, ο κ. Τάκης Γ. Τσακίρης, διοργάνωσε επίσης εκδήλωση σε συνεργασία με την Εστία Νέας Σμύρνης με θέμα: «Η Ευαγγελική Σχολή στη Σμύρνη και Νέα Σμύρνη», η οποία πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα εκδηλώσεων της Εστίας «ΠΑΝΟΣ ΧΑΛΔΕΖΟΣ». Στην εκδήλωση συμμετείχαν Απόφοιτοι της Ευαγγελικής Σχολής Ν. Σμύρνης: ο κ. Θάνος Αθανασίου, Γεωλόγος, Αντιδήμαρχος του Δήμου Ν. Σμύρνης και Αντιπρόεδρος του Συλλόγου των Αποφοίτων της Ευαγγελικής Σχολής Ν. Σμύρνης, η κ. Ευγενία Μπακαμήτσου, τ. Γενική Γραμμα­τέας της Εστίας Ν. Σμύρνης και ο κ. Αλέξανδρος Χρηστίδης, Οικονομολόγος, Πρόεδρος του Συλλόγου των Απο­φοίτων της Ευαγγελικής Σχολής Ν. Σμύρνης
 Οι συμμετέχοντες ομιλητές: ο κ. Αλέξανδρος Χρηστίδης, η κ. Ευγενία Μπακαμήτσου
και ο κ. Θάνος Αθανασίου.


Ο ομιλητής παρουσίασε σε γιγαντοοθόνη, φωτογραφικό υλικό 150 διαφανειών από την ιστορική πορεία της Ευαγγελικής Σχολής Σμύρνης στη Νέα Σμύρνη.[2]


Η ομιλία αυτή του κ. Τάκη Τσακίρη, η οποία εσημείωσε μεγάλη επιτυχία μετεφράσθη εις την Αγγλικήν και επανελήφθη εις Τιμητικήν Εκδήλωσιν εις την Σμύρνη 20-23 Μαΐου 2013, όπου ο ομιλητής εκλήθη να την ξαναπαρουσιάσει προσκεκλημένος από την Τουρκική Εκπαιδευτική Κοινότητα, ήτοι: α) από το Οικονομικό Πανεπιστήμιο Σμύρνης, β) Ανοικτό Πανεπιστήμιο Δήμου Σμύρνης και, γ) Namic Kemal Lykeio (τελευταί
ο διασωθέν κτίριο Ευαγγελικής Σχολής Σμύρνης).



 Από τις 21 έως τις 23 Μαΐου, ο Έλληνας εκπαιδευτικός κ. Τάκης Γ. Τσακίρης μίλησε σε τρεις εκπαιδευτικούς - πολιτιστικούς φορείς: το Οικονομικό Πανεπιστήμιο Σμύρνης, το Πολιτιστικό Κέντρο Σμύρνης και το Λύκειο Ναμίκ Κεμάλ, το οποίο άλλωστε είναι και το τελευταίο κτίριο της Ευαγγελικής Σχολής της Σμύρνης. Η ομιλία του είχε τον τίτλο "Η ιστορία της Ευαγγελικής Σχολής στη Σμύρνη και στη Νέα Σμύρνη", και ως θέμα την ιστορία, το ελληνικό παρελθόν του κτιρίου όπου σήμερα στεγάζεται το Λύκειο Ναμίκ Κεμάλ, καθώς και την επανίδρυση και την έως σήμερα λειτουργία του σχολείου στη Νέα Σμύρνη. Βλ. περισσότερα: Η Ευαγγελική Σχολή Σμύρνης.

Επίσης την Δευτέρα 23 Σεπτεμβρίου 2013, η διάλεξη του κ. Τάκη Τσακίρη με το αυτό ως άνω θέμα πραγματοποιήθηκε στην Βιβλιοθήκη της Ενώσεως Σμυρναίων[3]με την ίδια πάντοτε επιτυχία.


Παρατίθεται εν περιλήψει η οµιλία του κ. Τάκη Γ. Τσακίρη.



Η Ευαγγελική Σχολή Σµύρνης
Γεννήθηκα στη Σµύρνη… πριν 120 χρόνια! Δεν ήµουν εγώ, ήταν ο πατέρας µου ο Γιώργος που µεγάλωσε στο Κουκλουτζά της Σµύρνης. Το 1922 µε την καταστροφή ήλθε στην Μητέρα Ελλάδα. Αργότερα γνώρισε την Μαρίτσα εκ Σµύρνης, τη µητέρα µου…Από τα πρώτα χρόνια της ζωής µου η Σµύρνη µε στοίχειωνε, µε µάγευε… µου µιλούσε στην καρδιά, στην ψυχή… Περίµενα τη σωστή στιγµή για να εµβαθύνω στην Ιστορία της Ευαγγελικής Σχολής.
Τον 17ον αιώνα Μεγάλα Εκπαιδευτικά Ιδρύµατα της Μ. Ασίας ήσαν:

- Το Γυµνάσιο Ανδριανουπόλεως,

- η Ακαδηµία των Κυδωνιών,

- το Φροντιστήριο Τραπεζούντος, Πόντου,

- η Μαράσλειος Σχολή, Φιλιππούπολης.

Πρώτη µετά τη Μεγάλη του Γένους Σχολή ήταν η Ευαγγελική Σχολή Σµύρνης.

Κορωνίδα των εκπαιδευτικών ιδρυµάτων της Ιωνίας υπήρξε η περίφηµη Ευαγγελική Σχολή. Ήταν ο φωτεινός πνευµατικός φάρος της Μικρασίας, που είχε ως έµβληµα: «Αρχή σοφίας φόβος Κυρίου». Τρεις φορές καταστράφηκε από πυρκαϊά και τρεις φορές ξαναχτίστηκε!..

Στις αρχές του 18ου αιώνα, ο Οικουµενικός Πατριάρχης Γαβριήλ απέστειλε στη Σµύρνη έναν αξιόλογο δάσκαλο, τον Αδαµάντιο Ρύσιο, (παππού του Αδαµάντιου Κοραή), να διδάξει. Το 1708, ο Ρύσιος ίδρυσε το Σχολείον Χριστού, (το πρώτο Ελληνικό κοινοτικό σχολείο) παραιτήθηκε, όµως, και τη θέση του πήρε ο Ιωάννης Δενδρινός από την Ιθάκη, που αργότερα έγινε µοναχός µε το όνοµα Ιερόθεος.

Το 1733 ο µοναχός Ιερόθεος και οι πρόκριτοι Παντολέων Σεβαστόπουλος, Γεώργιος Όµηρος και Γεώργιος Βιτάλης επανίδρυσαν το σχολείο, ένα µεγάλο Εθνικό Σχολείο.

Η Σχολή ήταν ανεξάρτητη από εκκλησιαστική και πολιτική αρχή. Η αυτονοµία της κατοχυρώθηκε το 1773 από τον Π. Σεβαστόπουλο, ο οποίος έθεσε αυτήν υπό την προστασία της Αγγλίας. Αργότερα το 1810 ο Σουλτάνος Μαχµούτ Β΄ εξέδωσε Αυτοκρατορικό Βεράτιο (διάταγµα) για την προστασία της περιουσίας της Σχολής και την αναγνώριση του έργου της. Επίσης, το Οικουµενικό Πατριαρχείο διακήρυξε µε σιγίλιο «το αυτόνοµον και ανεξάρτητον της σχολής από παντός ιερωµένου και λαϊκού». 

Την διοίκηση είχαν οι επίτροποι: 4 (όσοι οι ιδρυτές της) και στη συνέχεια 12 (όσοι οι µαθητές του Χριστού), και οι έφοροι. Η χρηµατοδότηση της σχολής προερχόταν από ενοίκια ακινήτων, εισιτήρια, υποτρο­φίες, ελέγχους και τίτλους µαθητών, δωρεές και εράνους.

Η σχολή διαδοχικά ονοµάστηκε Σχολείον Χριστού, Μεγάλον Σχολείον, Ελληνικόν Σχολείον, Ευαγγελικόν Φροντιστήριον. Τελικά, επικράτησε η ονοµασία Ευαγγελική Σχολή (δηλ. το εκπαιδευτήριο ρητά αφιερώνεται στον Ιησού Χριστό σαν ένα σχολείο της «Ευαγγελικής Του διδαχής»).

Τρεις είναι οι παράγοντες που ελάµπρυναν την Ευαγγελική:

1. Το αµέριστο ενδιαφέρον και η συµπαράσταση της Αγίας Εκκλησίας µας.

2. Η προσωπικότητα των Γυµνασιαρχών και η αφοσίωση των λειτουργών της.

3. Η ύπαρξη σπουδαίων ανθρώπων Δωρητών και Ευεργετών της Σχολής.

Η λειτουργία της Σχολής µπορεί να χωριστεί σε έξι περιόδους:



Α΄ Περίοδος: 1733-1778 – Σεισµός και Α΄ Πυρκαγιά

Η σχολή φιλοξένησε, ως µαθητές, σπουδαία ονόµατα του πνεύµατος: τον Πατριάρχη Κωνσταντινούπολης Νεόφυτο, τους µοναχούς Γεράσιµο και Αγάπιο (ιδρυτές της Σχολής της Δηµητσάνας) και τον Αδαµάντιο Κοραή.  Ένας σεισµός και µια µεγάλη πυρκαγιά, που ξέσπασε στις 24 Ιουνίου 1778, µετέτρεψε την Ευαγγελική Σχολή σε ερείπια.



Β΄ Περίοδος: 1779-1821 - Διαµάχη Ευαγγελικής Σχολής - Φιλολογικού Γυµνασίου

Ο επιχειρηµατίας Ιωάννης Κανάς ανέλαβε την οικοδόµηση της Σχολής. Σε αυτή την περίοδο εντάσσεται και η ρήξη της Ευαγγελικής Σχολής µε τους νεωτεριστές υπέρµαχους του Διαφωτισµού, όπως ο Αδαµ. Κοραής. Αυτοί ίδρυσαν το 1809 το Φιλολογικό Γυµνάσιο, που λειτούργησε ως αντίποδας της Ευαγγελικής Σχολής.

Η έριδα µεταξύ Ευαγγελικής και Φιλολογικού οξυνόταν συνεχώς, µε αποκορύφωµα το κλείσιµο αυτού. Το 1820 οι δηµογέροντες του Φιλολογικού συµφιλιώθηκαν µε τους επιτρόπους της Ευαγγελικής υπό την αιγίδα του Επισκόπου Σµύρνης.



Γ΄ Περίοδος: 1824-1842 - Κανονισµός της Σχολής – Β΄ Πυρκαγιά

Η Σχολή διαιρέθηκε σε ανώτερο και κατώτερο τµήµα. Οι µαθητές διδάσκονταν κατά την αλληλοδιδακτική µέθοδο. Ιδανικά της Σχολής ήσαν: Αλήθεια, Τελειότης, Σοφία, Δικαιοσύνη.

Συντάχθηκε, επίσης, ο Α΄ Κανονισµός της Σχολής. Πρωταρχικό άρθρο αυτού: «Ὁ φόβος τοῦ Θεοῦ, ὅστις εἶναι ἡ βάσις ὅλων τῶν χρεῶν τοῦ μαθητοῦ καί τῆς προόδου του».

Η Ε.Σ. χρησιµοποιούσε δύο σφραγίδες: Η α΄ έφερε σε κύκλο: «ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΣΜΥΡΝΗΣ 1773» και εσωτερικά «ΑΡΧΗ ΣΟΦΙΑΣ ΦΟΒΟΣ ΚΥΡΙΟΥ». Η β΄ απεικόνιζε την Αµαζόνα «ΣΜΥΡΝΑ».

Το 1842 µια µεγάλη πυρκαγιά που εξερράγη κατέστρεψε µερικώς την Ευαγγελική.



Δ΄ Περίοδος: 1843-1860 - Η Ευαγγελική Σχολή «Γυµνάσιο».

Η Σχολή ξαναχτίστηκε µε δωρεές των αποφοίτων που ήταν εγκαταστηµένοι στις εµπορικές πόλεις της Δύσης (Μασσαλία, Τεργέστη, Λιβόρνο, Λονδίνο και αλλαχού…).

Αξιόλογοι διευθυντές φροντίζουν την πνευµατική ανύψωσή της και την αύξηση του κύρους της. Η Σχολή διαιρείται σε δύο τµήµατα: Το τριτάξιο Ελληνικό Σχολείο και το Τετρατάξιο «Γυµνάσιο». Τότε η Σχολή ονοµάζεται Γυµνάσιο και ο Διευθυντής της Γυµνασιάρχης.

Αριθµός Σπουδαστών: Δεν διαθέτουµε ακριβή στοιχεία για τον 18ο αιώνα. Το 1822, οι µαθητές ήταν 200. Το 1840-220, 1870-860, 1880-1200, 1922-1500! (µε τους µαθητές των Δηµοτικών).

Δηµοτικά: Διατηρούσε 5 εξατάξια Δηµοτικά σε συνοικίες της Σµύρνης τα «εξαρτήµατα»: Το Σοφίειον (1836), του Φασουλά (1896), το Κιουπετζόγλειο, της Άνω Συνοικίας, του Τιµίου Σταυρού. Η Βιβλιοθήκη και το Μουσείο ήσαν επίσης σηµαντικά παραρτήµατα της Σχολής.

• Οι απόφοιτοί της ίδρυσαν έναν Επιστηµονικό Σύλλογο, τον οποίο ονόµασαν «Φιλολογικό Μουσείο» ως Κέντρο της πνευµατικής κίνησης της Σµύρνης.

• Επίσης, το Ελληνικό Τυπογραφείο της Ε.Σ. υπήρξε αστείρευτη πηγή των ελληνικών γραµµάτων.



Ε΄ Περίοδος: 1861-1914 - Αναγνώρηση από Πανεπιστήµιο Αθηνών - Γ΄ Πυρκαγιά

Οι απόφοιτοι της Ε.Σ. εγγράφονταν στο Πανεπιστήµιο Αθηνών χωρίς εξετάσεις, βάσει προνοµίου. Η Σχολή απέκτησε καινούργια βόρεια πτέρυγα µε τη δωρεά του ευεργέτη Ι. Μαρτζέλλα, όταν αυτή πυρπολήθηκε. Το 1909, ιδρύθηκε τετρατάξια Εµπορική Σχολή, Σχολή Ξένων Γλωσσών και τριτάξιο Διδασκαλείο για την εκπαίδευση Δηµοδιδασκάλων.



ΑΛΛΑ ΣΧΟΛΕΙΑ

Όταν η Σµύρνη ελευθερώθηκε το 1919 (2 Μαΐου) λειτουργούσαν στην ευρύτερη περιοχή αυτής:

Ελληνικά: 387 Σχολεία / 1947 Δάσκαλοι και Καθηγητές / 63.000 µαθητές!

Τουρκικά: 97 Σχολεία / 200 Δάσκαλοι και Καθηγητές / 6.000 µαθητές!

Το 1922 το νέο κτήριο της Ευαγγελικής είναι έτοιµο να λειτουργήσει! Επίσης, το Πανεπιστήµιο της Σµύρνης! Ανετέθη η ίδρυση-λειτουργία στον διαπρεπή Μαθηµατικό Κωνσταντίνο Καραθεοδωρή.

- Το Κεντρικό Παρθεναγωγείο. Εκατοντάδες δασκάλες στέλνονται σε σχολεία στην Ανατολή.

- Το Οµήρειο Παρθεναγωγείο. Επίσης, λειτουργούσαν ξένα σχολεία: Το Αµερικανικό Κολλέγιο για κορίτσια, τα Γαλλικά Των Αδελφών του Ελέους, Saint Joseph, η Ιταλική Σχολή, και Σχολεία Αρµενίων.



Στ΄ Περίοδος: 1914-1922. Ανέγερση νέου κτηρίου-Καταστροφή της Σµύρνης

Η εποχή αυτή συµπίπτει µε µία από τις λαµπρότερες αλλά και τραγικότερες περιόδους της Νεωτέρας Ιστορίας. Επέπρωτο δυστυχώς να είναι και η τελευταία!..

Η Ευαγγελική Σχολή γνώρισε ριζικές µεταρρυθµίσεις σε αναλυτικά προγράµµατα, κύκλους µαθηµάτων και σύστηµα εξετάσεων χάρη στον Διευθυντή Νικόλαο Λιθοξόο. Έµελλε όµως να είναι και ο τελευταίος!



Το νέο κτήριο

Η Εφορία κατόρθωσε, µ’ εράνους να ανεγείρει νέο κτήριο µεγαλοπρεπέστατο και λαµπρότατο, δωρεά του Μεγάλου Ευεργέτη Κιουπετζόγλου. Το νέο κτήριο περιλάµβανε τα εξής παραρτήµατα που θεωρούντο µοναδικά:

Βιβλιοθήκη µε 72.000 τόµους και 1.200 σπάνια χειρόγραφα. Αρχαιολογικό Μουσείο µε 3.000 δυσεύρετα αρχαιολογικά ευρήµατα. Νοµισµατική Συλλογή µε 15.000 µικρασιατικά νοµίσµατα. Φυσιολογικό-Ανθρωπολογικό Μουσείο, Πειραµατικό Μουσείο, Πινακοθήκη και Αστεροσκοπείο!

Το κτήριο, τελείωσε τον Μάιο 1922. Μοίρα όµως κακή… δεν ήταν γραφτό…



Η Καταστροφή

Πριν από 90 χρόνια, στις 10:50΄ το πρωί του Σαββάτου, 9 Σεπτεµβρίου του 1922, εξήντα έφιπποι Τούρκοι Τσέτες, έµπαιναν και «πατούσαν την ελληνική Σµύρνη». Ήταν η αρχή της Καταστροφής. Ο Ελληνισµός έχανε το ανατολικό του σκέλος πέρα απ’ το Αιγαίο. Ύστερα από 3000 χρόνια, ξεριζώνονταν απ’ τις εστίες τους, 2400 ελληνικές πόλεις και χωριά της Μικρασίας! Το µέγεθος του ξεριζωµού τραγικό! 1.250.000 νεκροί! 1.300.000 πρόσφυγες! Στην Ιστορία της ανθρωπότητας, των λαών, πολλές πόλεις χάθηκαν και στη θέση τους δηµιουργήθηκαν εθνικές πόλεις… Η Σµύρνη όµως είχε το πιο τραγικό τέλος!

Η µεγάλη πυρκαγιά, η οποία αποτέφρωσε το µεγαλύτερο µέρος της Σµύρνης, κατέκαυσε όχι µόνο το παλαιό κτήριο της Ε.Σ., αλλά και όλα τα υπάρχοντα σ' αυτήν. Το δε νέο κτήριο της Σχολής, το οποίο βρισκόταν µακράν του πυρποληθέντος τµήµατος της πόλης, διεσώθη! Σήµερα είναι τουρκικό δηµόσιο σχολείο!

Στην Ε.Σ. φοίτησαν πολλοί Σµυρνιοί, που τίµησαν την Εκκλησία, τα Γράµµατα, τις Τέχνες, τον Στρατό, τις Επιστήµες, τη Δηµοσιογραφία, το Εµπόριο… Στα χρυσά φύλλα του Μαθητολογίου της, απανθρακωµένα πια, αναγράφονται τα ονόµατα…

Όµως, το πνεύµα της Ευαγγελικής Σχολής Σµύρνης ποτέ δεν έπαψε να ζει στις ψυχές των προσφύγων σαν πόθος και όραµα.

Και το θαύµα γίνεται! Μόλις 12 χρόνια, µετά την καταστροφή της Σµύρνης (1922) το 1934 µεταφυτεύεται η Ευαγγελική Σχολή Σµύρνης στη Νέα Σµύρνη!

Ω! του θαύµατος!..



Η ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΣΜΥΡΝΗΣ ΣΤΗ ΝΕΑ ΣΜΥΡΝΗ

Η Νέα Σµύρνη άρχισε να δηµιουργείται στα τέλη της δεκαετίας του 1920 (‘25/’26/’27). Από µία προσφυγούπολη που κλήθηκε να στεγάσει τον πόνο και τον κατατρεγµό της Μεγάλης Καταστροφής του 1922, έγινε στα χρόνια 1930/'40/'50 µία πανέµορφη πόλη, η κηπούπολη των Αθηνών. Η Νέα Σµύρνη αποτέλεσε για τους πρόσφυγες της Σµύρνης τη συνέχεια της παράδοσης, του πολιτισµού και της κουλτούρας της «µάνας» Σµύρνης.

Έµπρακτη και συγκινητική η παρέµβαση του Οικουµενικού Πατριαρχείου προς την Ελληνική Κυβέρνηση να είναι γενναιόδωρη στο θέµα της Απαλλοτρίωσης.

Η απόφαση Ανταλλαγής πληθυσµών και η υπογραφή της Συνθήκης της Λωζάννης, το 1923, επίσπευσαν τη λύση του προβλήµατος. Αµέσως υπογράφτηκε από τον Ν. Πλαστήρα, θερµό υποστηρικτή των προσφύγων, το Νοµοθετικό Διάταγµα «Περί ἀναγκαστικῆς ἀπαλλοτριώσεως γηπέδου παρά τήν Λεωφόρο Συγγροῦ γιά συνοικισμό τῶν ἐκ Σμύρνης προσφύγων». Το δε 1925 προστέθηκε β΄απαλλοτρίωση µεγάλης έκτασης.

Διακαής πόθος όλων ήταν η δηµιουργία καθαρά Σµυρναϊκής πόλης µε την ονοµασία «Νέα Σµύρνη». Το 1927 ιδρύθηκε η «Ένωσις Αστών Προσφύγων Ν. Σµύρνης» µε Πρόεδρο τον Αθανάσιο Καρύλλο, ιστορική µορφή της πόλης µας µε άσβεστη αγάπη γι’ αυτήν.

Το 1929 λειτούργησε το Α΄ Δηµοτικό Σχολείο, σε ξύλινη παράγκα, ενώ οι κάτοικοι εκκλησιάζονταν σε ξύλινο εκκλησάκι στον χώρο της σηµερινής Αγίας Φωτεινής.



1933-1940. Ο µικρός οικισµός γίνεται πόλη

Την δεκαετία του ’30, ο πληθυσµός της Ν. Σµύρνης ανέρχεται σε 1.109, το 1934 σε 6.500 και στις παραµονές του πολέµου σε 15.000 κατοίκους(!) και συµπληρώνεται η υποδοµή της πόλης. Αρχίζει η Ν. Σµύρνη να θεµελιώνεται, να κτίζεται, να «στολίζεται», να λαµβάνει «σάρκα και οστά»: Ιωσηφόγλειο Ορφανοτροφείο (1924), Ορφανοτροφείο Αγ. Ανδρέα (1926), «Εθνική Στέγη» (1927).

Η Λέσχη Νέας Σµύρνης (1930) συγκροτείται από τα µέλη της Ένωσης Αστών Προσφύγων. Το 1939, µε Πρόεδρο τον Π. Χαλδέζο, µετονοµάστηκε σε Εστία Νέας Σµύρνης, για τη διάσωση και συλλογή του Μικρασιατικού, Κωνσταντινουπολίτικου, Ποντιακού και Θρακικού Ελληνισµού.

Επίσης, τα Ιδιωτικά Εκπαιδευτήρια «Η Ελληνική Παιδεία» του Παν. Νεσλιχανίδη (1933) και το Δηµοτικό του Ιωακείµ Ξενόπουλου (1935), o Αθλητικός Όµιλος Ν.Σ. (1930), το Άλσος (1928).

Δύο Κινηµατογράφοι γράφουν την ιστορία τους: Σπόρτιγκ και Αστόρια.

Ο τοπικός Τύπος «Η Νέα Σµύρνη», η «Πρόοδος». Οφείλουµε βαθειά ευγνωµοσύνη στον αείµνηστο εκδότη-διευθυντή της εφηµερίδας «Η Νέα Σµύρνη» Σταύρο Κουκουτσάκη.

Το 1934 η Ν. Σµύρνη έγινε Κοινότητα, µε πρώτο Κοινοτάρχη τον Αθαν. Καρύλλο.



«Σύνδεσµος Γονέων και Φιλοµούσων»

Το 1933 συστήθηκε ο «Σύνδεσµος Γονέων και Φιλοµούσων», µε σκοπό την παρακολούθηση του έργου των Εκπαιδευτηρίων της πόλης: Πρόεδρος ο Κων. Τσαπόπουλος (οδοντ.), Γεν. Γραµµατέας ο Νικ. Ευσταθιάδης, (Καθηγητής), και οι δύο δραστήριοι και ακούραστοι. Αυτοί υπήρξαν οι πρωτεργάτες της ίδρυσης Παραρτήµατος Γυµνασίου Καλλιθέας στη Ν. Σµύρνη και συλλαµβάνουν την ιδέα της ίδρυσης ξεχωριστού Γυµνασίου σ’ αυτήν. Ένα τυχαίο συναπάντηµα, ενός άνδρα περίπου 35 ετών µε τον Υπουργό Διοίκησης Πρωτευούσης Κων. Κοτζιά, τύχη αγαθή, έµελλε ν’ αλλάξει τα πάντα στην Κεντρική Πλατεία.

Ο Υπουργός Κωνσταντίνος Κοτζιάς παρευρίσκεται σε τελετή θεµελίωσης του Γυµναστηρίου Ν. Σµύρνης και κατόπιν επισκέπτεται την Κεντρική Πλατεία. Κόσµος πολύς, σηµαιοστολισµός, µουσική, βουητό… Βλέπει ένα µεγάλο κτίριο να κτίζεται… σταµατά και ρωτά τίνος είναι και τί θα γίνει…

Εκείνη τη στιγµή, οι ευρισκόµενοι δίπλα του, ο Πρόεδρος του Συνδέσµου Κων. Τσαπόπουλος και ο Γ. Γραµµατέας Νικ. Ευσταθιάδης τον ενηµερώνουν για το κτίριο που κτίζεται λέγοντάς του: «Κύριε Υπουργέ, ένας Σµυρνιός µόλις γύρισε από την Αµερική και κτίζει ένα κινηµατοθέατρο… δεν του αλλάζετε µυαλά…! Τον λένε …». Αναζητούν τον ιδιοκτήτη µέσα στο πλήθος, συναντώνται και ο Κων. Κοτζιάς του λέει επιγραµµατικά: (κατά µαρτυρία του Ν. Ευσταθιάδη, που τον συνάντησα 30 χρόνια µετά και µου διηγήθηκε το περιστατικό). «Τσακίρη, όποιο κτίριο και να κτίσεις δεν είναι ισάξιο για την αγαπηµένη σου Σµύρνη και Νέα Σµύρνη, εκτός από ένα!..» Επικρατεί αµηχανία, σιγή για λίγο και προσθέτει: «Εκτός αν κτίσεις σχολείο!..»

Ο Γ. Τσακίρης τον κοιτάζει στα µάτια, το πρόσωπό του φωτίζεται και του απαντά: «Ό,τι το καλλίτερο για την Σµύρνη µας και την Νέα Σµύρνη κ. Υπουργέ. Θα κτίσω την Ευαγγελική Σχολή Σµύρνης!» και σφίγγουν τα χέρια… «Δυστυχώς, εγώ δεν φοίτησα σ’ αυτήν! Ήταν µακριά απ’ το χωριό µου, τον Κουκλουτζά! Μά την Αγία Φωτεινή, θα κτίσω την Ευαγγελική Σχολή!»

Την εποµένη τροποποιεί τα σχέδια για την οικοδόµηση Σχολείου. Αργότερα προκηρύσσεται µειοδοτικός διαγωνισµός για τη µίσθωση ακινήτου για Γυµνάσιο. Το 1934, µόλις 12 χρόνια µετά την καταστροφή της Σµύρνης γίνεται το θαύµα: τα εγκαίνια της «Ευαγγελικής Σχολής Σµύρνης» στη Νέα Σµύρνη! Το κτίριο αυτό έπαιξε έναν ιστορικό ρόλο στην ανάπτυξη και εξέλιξη της πόλης µας. (Λίγα λόγια για τη ζωή του):

Ο Γεώργιος Π. Τσακίρης είχε µία σπάνια διορατικότητα και µία συνεχή δηµιουργικότητα, που τον καθοδήγησαν στη ζωή του. Γεννήθηκε το 1897 στο χωριό Κουκλουτζά της Σµύρνης, από πατριαρχική οικογένεια. Με την καταστροφή της Σµύρνης, εγκαθίσταται στον Πειραιά-Κοκκινιά.

Το 1923 (26 ετών) φεύγει λαθρεπιβάτης για την «χώρα της επαγγελίας» την Αµερική, για καλύτερη τύχη. Εργάζεται επίµονα και σκληρά ως λαντζέρης, λουστράκι. Αργότερα, εγκαθίσταται στην Ουάσινγκτον όπου ανοίγει ένα Delicatessen κοντά στο Lincoln Theater, µια επιτυχής επιλογή.

Το 1932 –µόλις δέκα χρόνια µετά– επιστρέφει στην πατρίδα, έχοντας δηµιουργήσει µια αξιόλογη περιουσία. Νοσταλγός της γενέτειρας Σµύρνης, εγκαθίσταται αµέσως σ’ αυτή.

Ο Γ. Τσακίρης, προβλέπων την µελλοντική εξέλιξη αυτής, αγοράζει δύο οικόπεδα επί της Κεντρικής Πλατείας και ανεγείρει δύο ακίνητα: α) επί της 25ης Μαρτίου, για κατοικία και β) ένα µεγάλο κτίριο για την εποχή εκείνη στο κάτω µέρος της Πλατείας. Το 1933 θεµελιώνει και αρχίζει την ανέγερση, ενός Κινηµατοθέατρου (τύπου ΣΙΝΕΑΚ-REX) κατά το αρχικό σχέδιο. Έχοντας ολοκληρώσει τον σκελετό του ισογείου… µία συνάντηση, τύχη αγαθή, έµελλε ν’ αλλάξει τα πάντα!..

Το 1936 παντρεύεται την Μαρίτσα, και αποκτά τρία παιδιά: µία κόρη και δύο δίδυµα αγόρια.

Το 1947 ιδρύεται το Ελληνο-Αµερικανικό Επιµορφωτικό Ινστιτούτο, Σωµατείο µε σκοπό τη σύσφιξη των µορφωτικών σχέσεων Ελλάδος-Αµερικής και τη διάδοση της Αγγλικής.

Ο Γ. Τσακίρης προβλέπων την σπουδαιότητα της εκµάθησης της Αγγλικής ως ενός απαραίτητου εφοδίου µιας επιτυχηµένης σταδιοδροµίας για τους νέους (1948), λειτουργεί το πρώτο Φροντιστήριο Αγγλικής στην Ελλάδα στην Ευαγγελική, στο Ισόγειο και στον Α΄ όροφο! Το 1952 το Φροντιστήριο µεταστεγάζεται στο Ισόγειο της κατοικίας του, όπου και λειτούργησε για 50 χρόνια. Επίσης ιδρύει και παραρτήµατα. Χιλιάδες µαθητές φοιτούν και µαθαίνουν Αγγλικά στα σχολεία του. Ανακηρύχθηκε Μεγάλος Ευεργέτης Αγ. Φωτεινής, Εστίας Ν. Σµύρνης, και άλλων Ιδρυµάτων.



Τα εγκαίνια της Ευαγγελικής Σχολής - 1935

Τα εγκαίνια έγιναν τον Απρίλιο 1935, µε κάθε επισηµότητα και µε συρροή ολόκληρου του πληθυσµού της πόλης µας. Ο Πρόεδρος της Κοινότητας Αθ. Καρύλλος, εξέφρασε τη χαρά του για το εορταζόµενο πανηγυρικό γεγονός της επανασύστασης της «Ευαγγελικής Σχολής Σµύρνης».

Ακολούθησε αποκάλυψη της επιγραφής: «Ευαγγελική Σχολή Σµύρνης 1717-1935».



Οι πρώτοι απόφοιτοι της Ευαγγελικής Σχολής

Τον Ιούνιο 1935 αποφοίτησαν µε απολυτήριο της Ε.Σ., οι πρώτοι απόφοιτοι, (29): Θ. Αλευρόπουλος, Ε. Αµοργιανός, Λ. Βαϊνδηρλή, Α. Γαβριηλίδης, Μ. Γεωργιάδης, Φ. Γκιζίκης κ.ά.

- Το 1937 προστίθεται ο γ΄ όροφος. Οι Γυµναστικές Επιδείξεις διεξάγονται στην Κεντρική Πλατεία!



1937-1940

Αρχίζει η ιστορική διαδροµή της «Ευαγγελικής» στα δρώµενα της πόλης µας…

– Από τα πρώτα χρόνια λειτουργίας της Σχολής αρχίζει η αυστηρότητα, που άφησε εποχή.

– Στους 450 ανήλθαν οι µαθητές και οι µαθήτριες τον Οκτ.1937 και 600 το 1938.

– Την 28η Οκτ.1940, µε την κήρυξη του ελληνο-ιταλικού πολέµου, διακόπτονται τα µαθήµατα.

– Η Ε.Σ. επιτάσσεται. Τα δε µαθήµατα γίνονται στο Άλσος και στην Εστία Ν. Σ.

– Επίσης, εκχωρείται στην Αρχιεπισκοπή Αθηνών για την εγκατάσταση Βρεφοκοµείου των Βοµβοπλήκτων.

  
 1940-1945

Τόπος παράδοσης των µαθηµάτων είναι: το Άλσος, τα σκαλάκια της Αγίας Φωτεινής, τα δένδρα στο Ορφανοτροφείο «Ο Άγιος Ανδρέας» και το Ιδιωτικό Εκπαιδευτήριο του Π. Νεσλιχανίδη.

– Το σχολικό έτος µετρούσε το ένα για δύο! Δεν υπήρχε συνεχής παράδοση µαθηµάτων.

– Για µεγάλα διαστήµατα τα Δηµόσια Σχολεία, Δηµοτικά και Γυµνάσια παραµένουν κλειστά.

– Η Εστία Ν.Σ. αναλαµβάνει την οργάνωση µαθητικών φροντιστηρίων για τους µαθητές της Ε.Σ.

– Γίνονται επιτάξεις στα Δηµόσια Σχολεία και στα σπίτια.

– Ας µη ξεχνάµε ότι ο λαός βιώνει: υπερπληθωρισµό, βοµβαρδισµούς, εκτελέσεις.



ΚΑΤΟΧΗ

Στα δύσκολα χρόνια της Κατοχής οι µαθητές, της Ε.Ε. και ο λαός της Ν. Σµύρνης διεξήγαγαν έναν αποτελεσµατικό αγώνα κατά των κατακτητών µε αγωνιστικότητα, αυτοθυσία και ηρωισµό.

Έχουν γραφτεί πολλές σελίδες ηρωισµού στο Βιβλίο της Ιστορίας της Νέας Σμύρνης µε ονόµατα αγοριών και κοριτσιών, ανδρών και γυναικών, αλλά και αφανών και αγνώστων, που πάλεψαν µε πίστη, αποφασιστικότητα και αυταπάρνηση εναντίον των κατακτητών.

Οι συλλήψεις, τα µπλόκα, η στέρηση τροφής, οι ξυλοδαρµοί, τα βασανιστήρια, οι εκτελέσεις… δεν µπόρεσαν να δαµάσουν την βαθειά ριζωµένη αγάπη για την ελευθερία της πόλης και της πατρίδας µας.

Αποτελεί ηθική υποχρέωση και ιερό καθήκον όλων ηµών να τιµούµε πάντα τη µνήµη τους µε βαθύ σεβασµό και αιώνια ευγνωµοσύνη.



Η ΝΕΑ ΣΜΥΡΝΗ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝΕΤΑΙ

Στις 10 Οκτ. 1944 1 µ.µ., αναχωρούν οι Γερµανοί από την περιοχή της Αγίας Φωτεινής. Δάκρυα χαράς! Τη χαρµόσυνη είδηση διέδωσε ο εφηµέριος της Αγίας Φωτεινής Θ. Κυριαζόπουλος.

– Τον Φεβρ. 1945 ξαναρχίζουν τα µαθήµατα στην Ευαγγελική Σχολή για 1100 µαθητές και µαθήτριες.

– Τα µαθήµατα γίνονται στον β΄ όροφο. Τα ορφανά του Διστόµου στο ισόγειο και στον α΄ όροφο.

– Το 1945 εκδίδεται η α΄ µεταπολεµική εφηµερίδα από µαθητές της Ευαγγελικής, από τον Ίωνα Ν. Σηφάκη, Στ΄ Τάξης Γυµν. µε συνεργασία συµµαθητών: «Ο Μαθητικός Παλµός»!

   Αρχίζουν οι εκδροµές (Καβούρι), εκπαιδευτικές επισκέψεις (Παρθενώνα, Θέατρο Διονύσου).

– Το κτίριο ανακαινίζεται εξωτερικά και εσωτερικά, καθ’ όσον στεγάζονται δύο αυτοτελή Γυµνάσια: η Ευαγγελική (αρρένων) και το Γυµνάσιο Θηλέων. Λειτουργούν πρωί-απόγευµα εναλλάξ.



Η Ευαγγελική Σχολή Σµύρνης παρούσα παντού και πάντα.

Οι κάτοικοι υποδέχονταν την αντιπροσωπεία της Ευαγγελικής Σχολής µε σεβασµό και υπερηφάνεια. Ήταν παρούσα σε κάθε Εθνική Γιορτή, θρησκευτική πανήγυρη, ιστορική επέτειο, πνευµατική εκδήλωση, άφιξη επισήµων, παρέλαση, γιορτή, έρανο ακόµη και ανθεστήρια… Αλλά και σε διαµαρτυρίες, πο­ρείες, συγκεντρώσεις, συλλαλητήρια. Μία κυψέλη άµιλλας, δηµιουργίας και χαράς.



ΣΧΟΛΗ µε Όνοµα, Περιεχόµενο, Παράδοση

Η Ε.Σ. αποκτά φήµη εκπαιδευτηρίου υψηλής στάθµης. Ο Γυµνασιάρχης «πανταχού παρών», οι Καθηγητές «τά πάντα πληροῦντες» µε βαθειά εγκυκλοπαιδική µόρφωση, ποιοτική διδασκαλία και πατρικό ενδιαφέρον εµφύσησαν αρχές και αξίες, ιδεώδη και ιδανικά στους µαθητές, που σφυρηλάτησαν τη ζωή τους µε ευγενή συναισθήµατα όπως: το καθήκον προς την πατρίδα, την πίστη στη θρησκεία, την αξία της οικογένειας, την δύναµη της αγάπης, το νόηµα της φιλίας, τον µόχθο της εργασίας… και τόσα άλλα. Έτσι απέκτησε φήµη Δηµοσίου σχολείου µε όνοµα, περιεχόµενο και παράδοση. Ποιος µπορεί να µην αναφερθεί µε σεβασµό και ευγνωµοσύνη, σε αξέχαστες φυσιογνωµίες εκπαιδευτικών, που άφησαν εποχή. Η Ευαγγελική Σχολή ήταν πάντα µια «ακµάζουσα Σχολή».

Επιθυµώ ν’ αναφερθώ µε ευγνωµοσύνη και σεβασµό στον ενεργό πολίτη, εκδότη και ιστοριογράφο Αντώνη Δ. Πανταζή, ο οποίος άφησε πίσω του αιώνια παρακαταθήκη για τη Ν. Σµύρνη και πλούσιο συγγραφικό έργο για την ιστορία της πόλης µας.

Το 1965 εγκαινιάζεται το νέο σχολικό κτίριο στις οδούς Αγ. Ανδρέου και Κοραή, παρουσία των αρχών της πόλης µας και της Πολιτείας, ως ένα άρτιο εκπαιδευτικό συγκρότηµα. Επίσης, το 1965 θεµελιώνεται το κτίριο της «Ευαγγελικής Σχολής» στη διασταύρωση Αγ. Σοφίας και Λέσβου, έργο του αρχιτέκτονα Τοµάζη. Το δε 1970 συστάθηκε το νέο Πρότυπο Γυµνάσιο «Η Ευαγγελική Σχολή» συνεχίζουσα τη µακρά εκπαιδευτική παράδοση της ιστορικής Σχολής µε άξιους και ευσυνείδητους λειτουργούς: Λυκειάρχες, Γυµνασιάρχες, Καθηγητές, παρέχοντες υψηλή στάθµη εκπαίδευσης στα παιδιά µας µε σύγχρονες µεθόδους διδασκαλίας.

Το 1972, µε τη συµπλήρωση των 50 χρόνων από την Μικρασιατική Καταστροφή, διοργανώνεται στο Μέγαρο της Εστίας Συγκέντρωση των Αποφοίτων της Ευαγγελικής Σχολής Σµύρνης, οι οποίοι φοίτησαν µέχρι τον Ιούνιο του 1922.

– Το 1974 το παλαιό κτίριο της Ευαγγελικής Σχολής στην Κεντρική Πλατεία έπαυσε να λειτουργεί και το 1975 κατεδαφίσθηκε από τους ιδιοκτήτες του.



ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΠΡΟΣΩΠΑ - ΓΛΥΚΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ

Πόσοι συµµαθητές, πόσες τάξεις, πόσοι απόφοιτοι δεν θυµούνται, αναπολούν και βλέπουν µε τα «µάτια της ψυχής τους» τις µικρές και µεγάλες στιγµές της σχολικής ζωής, τα σηµαντικά και ασήµαντα που σηµάδεψαν την φοίτησή µας…! Πρώτη µέρα στο Σχολειό, την κουδούνα του Επιστάτη, πρωινή προσευχή, πρώτοι φίλοι, τάξη, θρανία, αυστηρότητα, καζούρα, καψόνι, φασαρία! Επίσης, αποτελέσµατα, έπαινος, βραβεία, φωνές, χειροκροτήµατα, χαρές, γέλια, υπερηφάνεια! Αλλά και τιµωρία, αποβολή, κλάµατα, σκασιαρχείο, νεκρική σιωπή… παράπονο, απογοήτευση…

Όλα αυτά υφαίνουν το πέπλο των αναµνήσεων στολισµένο µε βαθιές σκέψεις, γλυκές αναµνήσεις, ανεξίτηλες εικόνες µπρος στα µάτια µας για πρόσωπα αγαπηµένα, γονείς, αδέλφια, φίλους, φίλες, συγγενείς, καθηγητές... που πολλοί δεν υπάρχουν πλέον… Όλα αυτά µάς δίνουν νόηµα στη ζωή, χαµόγελο στα χείλη, ζεστασιά στην ψυχή µας ένα εντελώς ξεχωριστό συναίσθηµα «όλων ηµών της Ευαγγελικής», που κρατάµε βαθειά µέσα µας ένα µοναδικό θησαυρό που πάντα λάµπει, ζεσταίνει και αγγίζει τα µύχια της ψυχής µας, ολοκληρωτικά δικό µας…

Ο Σύλλογος Φοιτησάντων «Ευαγγελικής Σχολής Σµύρνης» συνεχίζει την πορεία του µε τους άξιους Προέδρους:
Γεώργιο Γεωργιάδη, τον αείµνηστο Σωτήρη Βενέτη και τώρα τον Αλέκο Χρηστίδη, µε σκοπό να διατηρήσει «ζώσα την πνευµατική συγγένεια» µεταξύ των παλαιών και νέων µαθητών.

– Στις 25 Μαρτίου 2001 έγιναν από τον Δήµαρχο Ν. Σµύρνης Γ. Κουτελάκη, και παρουσία του Αντιδηµάρχου Παιδείας Στ. Τζουλάκη, Προέδρου του Συλλόγου Φοιτησάντων και πλήθος κόσµου, τα
αποκαλυπτήρια αναµνηστικής πλάκας µε την επιγραφή «Ευαγγελική Σχολή Σµύρνης» 1935-1974
, στο κτίριο, όπου επί 40 χρόνια στεγαζόταν και λειτούργησε η Ευαγγελική Σχολή Νέας Σμύρνης στην Κεντρική Πλατεία.

– Τον Μάρτιο του 2009 πραγµατοποιήθηκε στο Φανάρι συνάντηση του Οικουµενικού Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολοµαίου µε τον Δήµαρχο Ν. Σµύρνης Γ. Κουτελάκη, τον Πρόεδρο του Συλλόγου Ευαγγελικής Σχολής, Αλ. Χρηστίδη, τους Τάκη και Νίκο Γ. Τσακίρη, τον Πρόεδρο των Ρόταρι Π. Μαραγκό και πολλούς αποφοίτους αυτής. Επιδόθηκαν, λευκώµατα µε καταγραµµένη την Ιστορία της Ευαγγελικής Σχολής ως κορυφαίου Εκπαιδευτικού Ιδρύµατος της Σµύρνης, η ανακήρυξή του Παναγιωτάτου Οικουµενικού Πατριάρχη ως Επιτίµου Δηµότη Νέας Σµύρνης, ενώ προσεκλήθη να επισκεφθεί την Ευαγγελική Σχολή και να λειτουργήσει στον Μητροπολιτικό Ναό Αγίας Φωτεινής.



Κυρίες και Κύριοι, Απόφοιτοι και Εκπαιδευτικοί της Ευαγγελικής Σχολής,

Είχα την τιµή, τύχη και ευτυχία να έχω γονείς από τη Σµύρνη και ως εκ τούτου κάθε τι που βρίσκεται στην ψυχή µου είναι διαποτισµένο από αυτήν. Πιστεύω ακράδαντα ότι η Ευαγγελικής Σχολή:

 – Γαλούχησε χιλιάδες µαθητές µε τα πιστεύω του ελληνοχριστιανικού πολιτισµού,

  Διετήρησε µε σεβασµό τα ήθη, τα έθιµα, τις παραδόσεις µας και,

  Διεφύλαξε µε τον καλλίτερο τρόπο τα ιδεώδη και τα ιδανικά του Ελληνισµού.

Θα µου επιτρέψετε µια προσωπική στιγµή… νοµίζω µε νόηµα…

Θυµάµαι στα τελευταία χρόνια της ζωής του, το 1983, ο αείµνηστος πατέρας µου
Γεώργιος Π. Τσακίρης και εγώ, καθίσαµε σ’ ένα παγκάκι στην αγαπηµένη του Κεντρική Πλατεία και µου είπε:

«Ξέρεις, Τάκη, εσείς οι νεώτεροι είσαστε τυχεροί! Εµείς οι Σµυρνιοί προσπαθήσαµε να σας αφήσουµε µια “µικρή Σµύρνη” µέσα στη Νέα Σµύρνη: Αγ. Φωτεινή, Ευαγγελική Σχολή, Οµήρειο, Εστία Ν. Σµύρνης µε τα Μουσεία και το κέρινο οµοίωµα του Χρυσοστόµου Σµύρνης. Επίσης τον επιβλητικό ανδριάντα του, τον Πανιώνιο, το Άλσος (όπως ο Μπουρνόβας), τα αγάλµατα και τις προτοµές, τα ηρώα, τα ιστορικά ονόµατα των δρόµων και των πλατειών»… Σταµάτησε λίγο και συνέχισε:

«Όλα αυτά θα ζεσταίνουν την καρδιά σας και θα θερµαίνουν τη µνήµη σας. Έτσι τα χρόνια θα περνούν, αλλά εµείς θα είµαστε πάντα δίπλα σας! Ο χρόνος θα διατηρεί “την ύπαρξή µας!” Μέσω όλων αυτών για την αγαπηµένη µας Σµύρνη και την όµορφη Νέα Σµύρνη. Ας είναι Ευτυχισµένη και Καλότυχη η Ν. Σµύρνη µας…».

Έµεινα άφωνος, σιωπηλός, σκεπτικός. Τον βοήθησα να σηκωθεί και βαδίσαµε προς το σπίτι. Δύο χρόνια αργότερα, το 1985, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 95 ετών.

Σας ευχαριστώ από καρδιάς για την αγάπη σας για τη Σµύρνη και τη Νέα Σµύρνη.




Ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Ν. Σμύρνης
κ.κ. Συμεών, ο Δήμαρχος Ν. Σμύρνης κ. Σταύρος Τζουλάκης, ο Πρόεδρος της Εστίας Ν. Σμύρνης
κ. Ιωάννης Καλογείτονας,
παρουσία της Αντιδημάρχου Παιδείας Ν. Σμύρνης
κ. Κλαίρης Δεληγιάννη, προσφέρουν ενθύμιο
της Ευαγγελικής Σχολής της Σμύρνης και της Ν. Σμύρνης στον Διευθυντή-Γυμνασιάρχη της Ε.Σ.
κ.  Νικόλαο Λινάρδο πρώτο από αριστερά. Στην άκρη δεξιά ο κ. Τάκης Τσακίρης.
 

[1].   Βλ. Βιντεοσκοπημένη Ομιλία του κ. Τάκη Τσακίρη στον Γαλαξία της Νέας Σμύρνης τον Νοέμβριο του 2012.
      Internet/YouTube:  http://www.youtube.com/watch?v=Z5gGn3L77Qs




[2]
.   Βλ. Βιντεοσκοπημένη Ομιλία του κ. Τάκη Τσακίρη στην Εστία Νέας Σμύρνης: Internet/YouTube: ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΣΜΥΡΝΗΣ & Ν. ΣΜΥΡΝΗΣ - ΤΑΚΗΣ ΤΣΑΚΙΡΗΣ.











[3]
.   Βλ. Βιντεοσκοπημένη Ομιλία του κ. Τάκη Τσακίρη στην Βιβλιοθήκη της Ενώσεως Σμυρναίων: Internet/YouTube:
Π.Τσακίρης- Ευαγγελική Σχολή Σμύρνης
http://www.youtube.com/watch?v=ESUADRCjBZY
Tracking hits
Web Counter

1 σχόλιο:

  1. Τα θέματα από τις αξέχαστες πατρίδες με συγκινούν ιδιαίτερα, την σελίδα σου θα την περπατήσω σε πρώτη ευκαιρία, σ ευχαριστώ που παρακουλούθείς το μπλογκ μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή